یار و همسر نگرفتم که گرو بود سرم        
             تو شدی مادر و من با همه پیری پسرم
 
 

تو جگر گوشه هم از شیر بریدی و هنوز  

             من بیچاره همان عاشق خونین جگرم

 
 

خون دل می خورم و چشم نظر بازم جام  

           جرمم اینست که صاحبدل و صاحب نظرم

 
 

من که با عشق نراندم به جوانی هوسی  

         هوس عشق و جوانی است به پیرانه سرم

 
 

پدرت گوهر خود تا به زر و سیم فروخت   

             پدر عشق بسوزد که درآمد پدرم

 
 

عشق و آزادگی و حُسن و جوانی و هنر 

            عجبا هیچ نیرزند که بی سیم و زرم

 
 

هنرم کاش گرهبند زر و سیمم بود    

            که به بازار تو کاری نگشود از هنرم

 
 

سیزده را همه عالم بدر امروز از شهر 

             من خود آن سیزدهم کز همه عالم بدرم

 
 

تا به دیوار و درش تازه کنم عهد قدیم  

            گاهی از کوچه ی معشوقه خود می گذرم

 
 

تو از آن دگری ، رو که مرا یاد تو بس  

          خود تو دانی که من از کان جهانی دگرم

 
 

از شکار دگران چشم و دلی دارم سیر  

              شیرم و جوی شغالان نبود آنجوم

 
 

خون دل موج زند در جگرم چون یاقوت 

                 شهریارا چه کنم لعلم و والا گهرم



تاريخ : دوشنبه ۱۳٩٠/۱٢/٢٢ | ۱:٢٤ ‎ب.ظ | نویسنده : | نظرات ()
.: Weblog Themes By RoozGozar.com :.